Ik lees net het trieste overlijdensbericht van Boudisque, een luisterrijke platenwinkel. Platen? Elpees dus? Jawel. Cd’s wil ik nooit. Ik wil die grote hoes in m’n handen hebben, koesteren, openklappen, het karton ruiken. Inlijsten.

Gelukkig wordt er steeds meer muziek ook op vinyl uitgebracht. Maar voor een originele Byrds, een onvervalste Dylan (1^e persing) of een ‘illegale’ van Pink Floyd moest ik ouderwets op zoek, stad en land af. En nu is een belangrijke bron opgedroogd. Net als White Noise in Utrecht, Brutus in Amsterdam en Playland in Delft. Ten onder gegaan aan geluidconsumeerders die niets hebben met een warme draaitafelsound, niets met een album als Gesammtkunstwerk en alleen maar geïnteresseerd zijn in strekkende decibellen. Downloaden, proeven en weggooien.

In Groningen zit nog zo’n snuffelwinkel: honderden meters oude elpees. De eigenaresse wil er ook mee stoppen, maar er is geen opvolging. Dus ik zeg: “zullen we het dan samen maar online zetten?” Zegt zij: “veel te veel werk. Moet ik alle titels en achtergrondinfo digitaliseren.”

Ze vertelde ook nog dat ze klanten langs kreeg uit Canada, Australië, Japan, Helemaal naar Groningen voor die ene elpee.

Toen liet het me helemaal niet meer los: dan moet er toch een kans zijn voor DE internationale elpee-webshop? Met inbreng van oude elpee’s via de post? Met een online ruilbeurs waarbij de webshop de trusted third party is? En die titels, die moeten toch wel ergens digitaal bestaan?

Misschien is 't inderdaad zo: Boudisque z’n dood is de ander z’n brood. Maar ja, ik mag dan goed zijn in fulfillen, niet in het webwinkelieren zelf. Maar samen lossen we het wel op. Dus wie gaat mij straks aan m’n elpees helpen? Wie start die online mega elpee webstore?